:тime for new Samsara. year 2012

1 Comment

“Visually breathtaking. Unlike anything you will ever see.” IndieWire

“The stunning new trailer for Samsara offers a tantalizing peek at the dozens of exotic locations visited by the filmmakers in their quest to capture the ‘ever turning wheel of life’ on Earth.”

If you are familiar with the stunning and transcendent visual poetry of Ron Fricke’s non-narrative documentary BARAKA (1992), his follow up film SAMSARA might interest you as well!  He filmed everything with 70mm film so I will no doubt be gorgeous.  I would write more about this, but part of the magic of Fricke’s films are that they have to be seen and experienced, and preferably in a giant theatre.  Here is the trailer.

A spiritual love-story set in the majestic landscape of Ladakh, Himalayas. Samsara is a quest; one man’s struggle to find spiritual Enlightenment by renouncing the world. And one woman’s struggle to keep her enlightened love and life in the world. But their destiny turns, twists and comes to a surprise ending.

Release date August 23, 2012. Samsara – Filmed over a period of five years in twenty-five countries on five continents, and shot on 70mm film, Samsara transports us to the varied worlds of sacred grounds, disaster zones, industrial complexes, and natural wonders. “Samsara” is a sanskrit word meaning “continuous flow”; it is the repeating cycle of birth, life, death and rebirth (reincarnation) within Hinduism, Buddhism, Bön, Jainism, Yoga and Sikhism.

SAMSARA is a Sanskrit word that means “the ever turning wheel of life” and is the point of departure for the filmmakers as they search for the elusive current of interconnection that runs through our lives.  Filmed over a period of almost five years and in twenty-five countries, SAMSARA transports us to sacred grounds, disaster zones, industrial sites, and natural wonders.  By dispensing with dialogue and descriptive text, SAMSARA subverts our expectations of a traditional documentary, instead encouraging our own inner interpretations inspired by images and music that infuses the ancient with the modern.

Барака

Leave a comment

Има еден документарен филм со истиот наслов. Како тренер за форум театар на еден семинар за хив/сида во Струга, имав можност да направам една игра во која учесниците ја испуштаа истата позитивна енергија, како во овој документарец. Идејата беше да се направи игра со која децата ќе се опуштат и меѓесебно ќе се запознаат. Најпрво требаше да движат брзо и да направат конфузија, после тоа требаше да одат во slow emotion (бавно), па требаше да скокаат, да викат, да одат на една нога. И сето тоа и уште многу други начини, за на моменти да седнуваат, да легнуваат по стомак, па по грб, за да имат време малку да здивнат и повторно да скокнат, да викнат ЕЈ и повторно да продолжат да се движат конфузно. Додека течеше играта, во умот ми помина сликата од докуметарниот филм и се се мислев како да ја внесам оваа сцена во практиката на ова што течеше во моментот. Им реков да седнат, на што не се мислеа многу, ни пак на тоа каде ќе седнат или до кого. Веќе беа подолго време испотени и среќни со насмевки на лицата, и кога им реков да седнат беа уште позадоволни. Ја играв и јас играта со нив. Седнаа, се издишаа, беа во блажена испотена состојба. Околу нас имаше многу енергија, горевме од топлина како да е средина на лето, а беше почеток на ноември. Ја чекаа наредната акција од мене. Реков: кренете ги рацете горе!
Веќе на сите им беа рацете горе. Ја добив сцената од филмот, само уште ми требаше звучна комуникација. Мелодијата е таа што уште толку ги спојува луѓето. Им реков да употребуваат согласки, ама тивко. Ја имав и мелодијата. Беше магично. Им благодарам на сите што учествуваа во оваа групна активност.

%d bloggers like this: